اسبی چمن‌زاری سبز بدید و چموش شد و صاحب‌ش را به زمین زد در وادی حسرت و پشیمانی. تا چند روز سر در آخور نخواهد کرد و در اسطبل خواهد ماند و نخواهد دوید در چمن‌زارها. باشد که دیگر چموشی از سرش برود...